Doğu Özgün, 1988’de doğdu. 2011’de Mimar Sinan Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Resim bölümünde lisans eğitimini, 2016’da ise aynı bölümde yüksek lisans eğitimini tamamladı.
“Son dönem yapıtlarım belirli otoritelerin yıkıldığı, öğretilmiş mutluluk sahnelerinin geride bırakıldığı ya da çoğunluğun onayına bağımlı mutluluk vaadi, bu çoğunluğun her yaşa özel öğretileri ve paket programlarına bir saldırı niteliği taşır. Yapıtlar, toplumsal cinsiyet rollerini, iktidarın pragmatik diplomasisini, ahlakın iki yüzlü savunuculuğunu ve estetik kavramını uyum sağlamak olarak değerlendiren birçok öğretiyi terk eder, onlarla mücadele eder. Ağırlıklı olarak tuval resminden oluşan, bunun yanı sıra heykel, kolaj ve gravürleri de içeren serilerde, renklerin bir araya gelişleri ile gerilimin dinamiği ayarlanır. Kendisi, ailesi ve çevresi hakkındaki sert eleştirileri, üretim sürecini teşvik eden yaşamsal bir güçtür. Steril, vitrinleşen aile kurumunun içinde sıkışmış, artık rolüne devam edemeyen birey, resimlerde merkezi bir rol oynar. Bu birey, içine doğduğu habitusu terk ediyor, bağlarından kopuyor, dayatılan öğretilere sırt çeviriyor, cesaret ve iradeyi kutsuyor.”
Born in 1988.
Education:
2011- Mimar Sinan University, Faculty of Fine Arts, Painting BA
2016- Mimar Sinan University, Faculty of Fine Arts, Painting MA
“My last works have the characteristics of assault towards the significant authorities that fell, taught happiness scenes that are left behind or promised happiness that comes from the approval of the majority, teachings of this majority for all ages and package programs. His works fight against social gender roles, government’s pragmatic diplomacy, defence of two-faced moralty and many teachings that reclaim aesthetic terms as adaptation. In the series that heavily consist of canvas paintings, as well as sculpture, collage and etchings, dynamics of tension is adjusted by bringing colors together. His criticism on himself, his family and his environment are vital forces that encourages his production process. The individual who is sterilized, stucked inside a family institution that turned into a showcase, not able to continue to perform his role, plays a centeralized role in the artist’s paintings. This individual leaves the habitat that he born in, breaks away from his roots, turns his back against to insisted teachings, blesses the courage and willpower.”
Doğu Özgün 
Sürünenler, 2019 
Sürünenler, 2019 
Dale Cooper, 2019 
Sürünenler, 2019 
Korkak Ev, 2019
ENGRAM ARCHIVE 